Yıllık izin hesaplama ve izin ücreti
İşe giriş tarihine göre hak edilen yıllık ücretli izin gününü ve kullanılmayan izin günlerinin yaklaşık ücretini hesaplar. İlk yıl 14, 5 yıldan sonra 20, 15 yıldan sonra 26 gün esas alınır (4857 s. K. m.53).
Bilgileri girip “Hesapla” düğmesine bastığınızda sonuç burada görünür.
Sonuç yaklaşık değerdir ve bilgi amaçlıdır; sözleşmedeki daha uzun izin süreleri, hizmet birleştirmeleri ve somut olayın koşulları farklı bir sonuç doğurabilir.
Nasıl hesaplanır?
İşçi, işyerinde işe başladığı günden itibaren (deneme süresi dahil) her tam hizmet yılı için yıllık ücretli izne hak kazanır. İzin süresi, o yıla kadar tamamlanan hizmet süresine göre belirlenir:
| Hizmet süresi | Yıllık izin (en az) |
|---|---|
| 1 yıldan 5 yıla kadar (5 yıl dahil) | 14 gün |
| 5 yıldan fazla, 15 yıldan az | 20 gün |
| 15 yıl ve daha fazla | 26 gün |
- 18 ve daha küçük yaştaki ile 50 ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek izin 20 günden az olamaz. Araç, yaşı her izin hakkının doğduğu tarihe göre ayrı ayrı değerlendirir.
- Yer altı işlerinde izin süreleri 4'er gün artırılarak uygulanır. Araç bu artışı yaş kuralı uygulandıktan sonra ekler.
- Kalan izin = toplam hak edilen gün − kullanılan gün. Kullanılmayan izin ücreti = kalan gün × (aylık brüt ücret ÷ 30).
- İzin ücreti bir ücret niteliğindedir; araç işçi payı SGK primini (%14) ve işsizlik sigortası primini (%1), seçtiğiniz oranda gelir vergisini (SGK primi düşüldükten sonraki matrah üzerinden) ve binde 7,59 damga vergisini düşerek yaklaşık net tutarı gösterir. Prime esas kazanç üst sınırı ve vergi dilimi geçişleri dikkate alınmaz.
Yasal dayanak
- 4857 sayılı İş Kanunu m.53 (izin süreleri), m.54 (hizmet sürelerinin birleştirilmesi), m.56 (izin günlerinin hesabı), m.57 (izin ücreti), m.59 (iş sözleşmesinin sona ermesinde izin ücreti).
- 5510 sayılı Kanun m.80 (ücretin prime esas kazanca dâhil olması) ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m.63 (ücretin safi değeri).
Mevzuat 15.10.2026 tarihinde mevzuat.gov.tr üzerinden doğrulanmıştır. Kıdem ve ihbar tazminatı için ayrı hesaplama aracı bulunur.
Kapsam dışı durumlar
- İş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesiyle artırılmış izin süreleri (m.53 son fıkra).
- Aynı işverenin farklı işyerlerinde veya aynı bakanlığa bağlı işyerlerinde geçen sürelerin birleştirilmesi ve işçinin devamının kesildiği süreler (m.54, m.55).
- İzin süresine rastlayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri (m.56, m.57); bu günler izin süresinden sayılmaz.
- Parça başı, komisyon, prim gibi değişken ücretlerde izin ücretinin ortalama ücretten hesabı (m.57).
- Mevsimlik veya kampanya işleri, basın iş ve diğer özel kanunlara tabi çalışanlar.
- Zamanaşımı, faiz ve izin ücretine ilişkin dava ve alacak hesapları.
Sık sorulan sorular
Yıllık izin hakkı ne zaman doğar?
İşyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verilir (4857 sayılı Kanun m.53). Yıllık izin hakkından vazgeçilemez.
Yıllık izin kaç gündür?
Hizmet süresi bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara en az 14 gün, beş yıldan fazla on beş yıldan az olanlara en az 20 gün, on beş yıl ve daha fazla olanlara en az 26 gündür. On sekiz ve daha küçük yaştaki ile elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek izin 20 günden az olamaz; yer altı işlerinde süreler dörder gün artırılır (m.53).
Kullanılmayan yıllık izin ücreti ne zaman ödenir?
İş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi hâlinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücret, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücret üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir; bu ücrete ilişkin zamanaşımı sözleşmenin sona erdiği tarihten başlar (m.59).
İzin süresine denk gelen hafta tatili ve bayram günleri izinden sayılır mı?
Hayır. Yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz (m.56). Bu günlerin ücreti ayrıca ödenir (m.57).
Yıllık izin bölünebilir mi?
İşveren izni bölemez; ancak tarafların anlaşması ile izin süresinin bir bölümü on günden aşağı olmamak üzere bölümler hâlinde kullanılabilir (m.56).